Śląsk nasz poharatany
Przez lata zaniedbany
Ołowica dzieci
Pył za pyłem leci
Śląsk jak zepsuty zegarek małpie
Ukradzony w niejednej chałpie
Przez Rusa
Co tylko ramionami wzrusza
Przecież daliśmy wam Śląsk
Że my was odtransportowaliśmy do Donbasu
To już wy winni jesteście marasu
Węgiel szedł do Rusa
O tym powiedzieć wam musza
Pokolenia się wymieniają
Rzadko Ślązoki się ostają
Co to z tym Śląskiem będzie
Polok rządzić się będzie wszędzie
Pięćdziesiątkę ma dzisiaj szwagierka i siostra
To nie jest rzecz taka prosta
Przeżyć tyle
I wykorzystać każdą chwilę
Ale Sabcia to potrafi
Jak mówił wujek Franek zawsze wesoły
Jak to będę do Ciebie mówił: "Pani doktor"
po skończeniu szkoły
Wujka już nie ma
Pozostała ciocia Ika
I brat, co ma bzika
Rodzice, mąż i syn
Nacieszmy się dniem urodzin tym
Następnych pięćdziesięciu lat
Ze zdrowiem za pan brat
Dużo radości na każdy dzień
I też takiego dnia, byś była jak leń
Bo pracować trzeba umieć
By siłę odpoczynku zrozumieć.
Proszę Cię Panie, żeby se Ania w robocie pracowała
Żeby Agata jak zwykle o nią dbała
Ty niby od piątej nie spałeś
Nawarzyłeś kompotu
Byle nie piwa
Niech się koń martwi
Chycimy go za grzywa
Jak byka za rogi
Dzień się zaczyna drogi
Brummschaedel
Taki z ciebie ebel
Znowu jakieś plany
Ten świat jest cały dziwny
Wczoraj jeden podjechał
Z obraźliwym hasłem w numerach
Co mu siedzi w głowie
Może chce wstąpić do policji
Tak jak Rutkowski do milicji
Jest dumny z pałowania w ZOMO
Ja bym go wyprał w Omo
Ja już nie wiem, co się u nas wyprawia
Tusk nas znowu zabawia
Smutne to wszystko
Po Polsce pozostanie pobojowisko.
Zachód Słońca złota zorza,
Cuda niesie hen od morza.
Złote pasma i promyki
Przenikają w głąb strumyki.
Chmury ramy złote mają,
Ptaszki gwiazdy zabawiają.
Słonko cudne, nocka młoda,
Skąd się wzięła ta uroda?
Skąd ta krasa, skąd ten urok?
Już świat cały wchodzi w półmrok.
Sto kolorów, tysiąc cieni,
Wszystko w oczach aż się mieni.
Boże Święty, Święty Boże,
Tyś wspanialszy jest niż morze.
W Tobie radość ma początek,
W Tobie miłość ma swój wątek.
Nie możesz już swojego zdania
powiedzieć
uśmiechnięta Polska
O tym musisz wiedzieć
Że nie ma cenzury przy Mysiej
Jest przy Woronicza
A co nas obchodzi ta ich zgraja
zwodnicza
John Lennon
Ale z niego Johnny
Po dzisiejszym dniu jesteś opalony
Bo znowu pracowałeś
Nie leniuchowałeś
Nie patrzyłeś na igrzyska
By ci piana nie szła z pyska
Kogo myśmy wybrali?
Myśmy przecież nie leniuchowali.
Dzwoni znowu mama
W najmniej oczekiwanym momencie
Ty masz znowu wzdęcie
Po jedzeniu śmieciowym
Nie jesteś na rozmowę gotowym
Tysiące spraw muszę znowu załatwić
Nie będę przecież nimi mamę trapić
Co ona znowu chce?
Co znowu wiedzieć zechce?
Ona, ona...
Tak się nie mówi na mamę
Choć teraz wszystko możliwe
Za naszych czasów "stara"
to było wyrażenie obrzydliwe
Jak teraz mówią młodzi?
A co ci tak mama szkodzi?
Kiedyś mówili: "Rzuć wapno na druty",
gdy ktoś miał telefon w domu.
Albo: "Mama robi kupę",
Mówiło małe dziecko po kryjomu.
To ona cię wychowała
To ona cię po pupci klepała
Tak, mama jest tylko jedna
Dla wielu już niepotrzebna.
"Bóg stworzył na swój obraz i podobieństwo człowieka
nieważne czy to bogacz, biedak, zdrowy czy kaleka
Każdy ma prawo do życia i cieszyć się tym życiem.
Łatwo zdobywać sukcesy, dążyć do celu swojego -
Zrozum niepełnosprawnego!
Ile wkłada wysiłku, potu, bólu, wyrzeczenia,
by pokonać samego siebie, by spełnić marzenia.
Stwórzmy niepełnosprawnym wokół klimat odpowiedni,
Niech nie czują się gorsi, słabsi oraz niepotrzebni.
Wznoszę więc apel do Ciebie koleżanko, kolego,
Postaraj się zrozumieć niepełnosprawnego!"
2015 r.
Walka z krzyżami
Może półksiężyc
Polska dla Polaków
Ziemia dla ziemniaków
Księżyc dla księży
Po co nam krzyż
Zdejmij krzyż w sali szpitalnej
Niech moje dziecko nie musi patrzeć
Na tego Żyda
Urodziło się niewidome
Teraz pomoc hitlerowska mu się przyda
Das katholische Polen
Oddajesz głos na kandydata
na prezydenta
A on o mniejszościach tylko pamięta
Nawałnica nad Warszawą
Warszawa powstańców
Warszawa popaprańców.
Warszawa
Aleje Jerozolimskie
Hitler miał tu defiladę
A ja tramwajem sobie jadę
Wciągnęło bilet przez kasownik
Rolnicy jeszcze nie rozsypują obornik
Protestujący robią zdjęcia na Pałacu Kultury
Na Wiejskiej znowu lecą wióry
Niewidzialna wystawa
Pogoda coś niemrawa
Muzeum Powstania Warszawskiego
Szanuj Warszawiaka swego
Zapiecek i frykasy
Golasy, tak golasy
Do tego pierogi z malinami
Machasz w dół i w górę ustami
Drapacze chmur
Stoją Polsce za wzór
Zmieniła się ta nasza stolica
z wrażenia aż czerwone lica.
Nie miał życia łatwego
Często nie bronił swego
Chociaż w domofonie mówił: "Swój"
Zawsze miał na sobie marynarki nienaganny krój
Przeżył w życiu wiele
Andrzeja mógł nazwać swoim przyjacielem
Ministrant i w seminarium
Służył, jak umiał najlepiej
Ludziom i swoim bliskim
Nie wszyscy mu odpłacali za to dobrem wszystkim
Nigdy cię nie zostawił na lodzie
Malucha mu ukradł złodziej
Hodował kury
Po śląsku cipki
W pomaganiu był zawsze szybki
Zawsze skromny
Nigdy się nie wynosił
Zrobił wszystko, o co byś go poprosił
Zetrwej kwila
Często mówił na gazie
Musimy się z nim pożegnać na razie
Serce, choć pracowało dla innych,
się zatrzymało
Bo miłości innych miało mało
Nie ma co szukać winnych
Może Pan Jurek miał się spotkać z rodzicami w Niebie
By im pomagać w potrzebie.